czwartek, 30 maja 2013

II


Gdy dzwonek zabrzmiał, aby rozpocząć lekcję osoby znajdujące się przed salą dostały szału, było słychać tylko i wyłącznie pytania:
-Jest coś zadane?! Będzie kartkówka.?!-wrzeszczeli desperaci. Próbowałam nie wybuchnąć śmiechem, czasami miałam wrażenie, że Ci twardziele z mojej klasy nagle stali się przedszkolakami. Po chwili przyszła nauczycielka nad wyraz zadowolona z siebie, pewnie znowu myśli, że pogrąży nas odpytywaniem czy niezapowiedzianą kartkóweczką. Czemu nie nauczyła się, że my ją już dawno rozgryźliśmy? Zapewne jest zbyt zajęta dobiorem kolejnego  beznadziejnego stroju…
-Rozumiem, osoba starsza, ale czy ona nie zna granic?! Cały tydzień chodziła w tym samym stroju. Białej bluzce z orchideą, granatową spódnicą, świecącymi rajstopami i szpitalnymi klapkami.!- mówiłam do Anki, która najwyraźniej postanowiła mnie nie słuchać.. Trudno kiedyś to ja się jej odpłacę.
Weszliśmy od Sali, zajęliśmy miejsca, sprawdziliśmy obecność. Siedziałam w pierwszej ławce, co oznaczało, że musiałam pomagać mojej ulubionej pani w tej jakże trudnej czynności. Po sprawdzeniu pani wstała i powiedziała
-Mam dla was dobrą wiadomość-uśmiechnęła się do mnie znacząco, a ja pomyślałam
Przebierzesz się.?!- i odwzajemniłam uśmiech.
-Dzisiaj zajęcia poprowadzi Wam Antek, student odbywający tutaj praktyki. Pamiętajcie, że to nie zwalnia was z systematycznej nauki przez najbliższe dwa miesiące- cała klasa wyrzuciła z siebie jednogłośne HURA, a ja byłam rozczarowana że choć raz nie zrobi tego co chciałam.
Po chwili do klasy wszedł młody, wysoki mężczyzna, na głowie miał kruczoczarne włosy, ubrany był w białą bluzkę, na którą założył czarną koszulę, do tego rurki z niskim stanem, a na nogach air force.
Patrzył na mnie swymi pięknymi brązowymi oczami, które widziałam zza okularów.
Nic nie mówił, dziwne przecież powinien
-Stremował się chłopak- ktoś szepnął z tyłu. Miałam ochotę odwrócić się i powiedzieć coś temu komuś, ale utkwiłam przodem do studencika gapiąc się jak idiotka w jego oczy.
-Dobrze, w takim razie was zostawiam. Miłej zabawy- powiedziała pani, wybijając mnie tym samym z transu i wyszła, a mój ulubiony (od tej pory) nauczyciel zaczął mówić
-Jestem Antek, ale to już zdążyła powiedzieć wam pani. Wiecie również, że będę prowadził wam zajęcia. Mam nadzieję, że będzie nam się wspaniale pracowało.-mówił głębokim głosem do momentu, aż dzwonek nie zadzwonił rozpoczynając przerwę. Wszyscy wyszliśmy z Sali, a ja zostałam zaciągnięta na salę gimnastyczną przez Ankę, największą podrywaczkę wszechczasów.
MASAKRA.!

-----------------------------------------------------------------------------------------
Jeśli ktoś to czyta, to niech napisze w komentarzu co sądzi. Nie wiem czy mam dalej pisać, a Wasze opinie ułatwią mi wybór. : )

2 komentarze:

  1. Skarbie czytam setny raz i za każdym razem nie mogę wytrzymać gdy czytam ostatnie linijki. Wciąga!!!!!

    OdpowiedzUsuń
  2. IDŹ SPRZEDAJ TALENT! ZA DOBRZE PISZESZ!

    OdpowiedzUsuń