piątek, 31 maja 2013

III


Na Sali było dużo wysportowanych chłopców, Anka wręcz oniemiała z wrażenia.
-Nie wierzę, że dałam się na to namówić- powiedziałam, a Anka zmroziła mnie swoim spojrzeniem. Jakby moje słowa ją uraziły, a nic do niej nie mówiłam… Po chwili straciłam ją z oczu, pochłonął ją wir świetnej bajery, oczywiście nie było żadnego piłkarza, który przeszedłby obojętnie obok tej ślicznotki. Nie rozumiem, jak ona to robi.?!

Z perspektywy Ani.

O co jej chodzi.?! Czemu tego nie lubi.?! Czemu nie chce się rozerwać.?!- myślałam, nawet nie obejrzałam się za siebie po tym by sprawdzić czy Roxi idzie. Szłam przed siebie z nadzieją, że chociaż dzisiaj poznam kogoś naprawdę fajnego.
Dość długo się rozglądałam, czekałam, aż w końcu oberwałam piłką…
-Ałłłć.! – krzyknęłam, noga naprawdę zabolała, a winowajcy nie było widać. Kiedy doczłapałam się na jakąś ławkę i ubolewałam nad moim „szczęściem”
-Przepraszam, nie chciałem Cię uderzyć to było przypadkiem.- usłyszałam za swoimi plecami, wspaniały, melodyjny głos. Odwróciłam się i ujrzałam przystojnego zawodnika ze szkoły, z którą teraz moi koledzy z klasy grali.-Mam nadzieje, że nic Ci się nie stało.?-
-Eeee…  nie, jest okej, jak widzisz żyję- uśmiechnęłam się spoglądając mu w oczy. Automatycznie się rozpłynęłam, a On mówił dalej.
-Jestem Dominik, a Ty.? Zakładam, że chodzisz tu do szkoły.
-Ania, miło mi. Tak chodzę tutaj do szkoły, a jak tam zawody.? Jak Wam idzie.?- mówiłam, nadal patrząc w jego oczy, a on przysiadł obok mnie i zaczęliśmy rozmawiać, jak dwoje bardzo dobrych kumpli. Na koniec rozmowy podał mi swój numer i poszedł grać.
-Będę trzymać kciuki i wysłałam mu buziaka.- wyszłam z Sali bo zaczęła się lekcja, a Rudej nie było.
Nie powiem jej co tu się stało. Jak nie zapyta to jej problem. Na reszcie mi się coś ułoży.! Myślałam idąc pod salę od matematyki.

Z perspektywy Roxi

Lekcje minęły szybko, prawie wcale nie rozmawiałam z Anką. Była nieobecna, zamyślona. Nie wiedziałam czy pytać, czy nie. Wróciłam do domu, i położyłam się spać.

`~ile znasz przyczyn, by trwać w tym na zawsze, jedna miłość, jedno życie
dedykowane prawdzie.`

2 komentarze:

  1. Niech żyją piłki!!!! Żeby tak było w prawdziwym życiu, swoją drogą teraz zainteresowało mnie to jak w twoich oczach wygląda Anka, skora tak ją komplementujesz XP

    OdpowiedzUsuń
  2. ,,`~ile znasz przyczyn, by trwać w tym na zawsze, jedna miłość, jedno życie dedykowane prawdzie.`"
    Śliczne!!!

    OdpowiedzUsuń